f
f- Ebeveynin
haklarına riâyetsizlik:
Çocuklarınana ve babalarına sevgi ve saygı
duymaları, sözlerini dinlemeleri ve muhtaç oldukları zaman onlara bakmaları
evlâtlık borçlarıdır. “Biz insana, anne ve babasına karşı iyi davranmasını
tavsiye etmişizdir; zira annesi onu, karnında güçlüklere göğüs gererek taşımış,
onu acı çekerek doğurmuştur. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz ay sürer.”
(46/Ahkaf, 15) “Rabbin yalnız kendisine tapmanızı ve ana babaya iyilik etmeyi
emretmiştir. Eğer ikisinden biri veya her ikisi, senin yanında iken
ihtiyarlayacak olursa, onlara karşı ‘öf!’ bile deme, onları azarlama. İkisine de
hep tatlı söz söyle.” (17/İsrâ, 23)
İslâm’da kulun emrine itaat, bu emrin meşrû
olmasına bağlıdır. Meselâ ana-baba evlâdını, Allah’a şirk koşmaya zorlasalar
onlara itaat edilmez, fakat bu durumda bile onlara kötü söylemek câiz değildir
(31/Lokman, 14-15). Rasûlullah (s.a.s.) buyuruyor: “Size büyük günahların en
büyük üçünü haber vereyim mi?” ‘Evet yâ Rasûlallah!’ “Allah’a şirk koşmak, ana
babaya baş kaldırmak ve (yaslandığı yerden oturumuna gelerek) dikkat edin; yalan
söz, yalan şâhidlik!” (Buhârî, Edeb 6, Şehâdât 10; Müslim, İman 143, 144)
|
