d
d)
İnsan, Mekân Ya Da Bunların Dışındaki Mahluklardan Kendilerine Sığınılması
Mümkün Olan Şeylerle İstiazede Bulunmak:
Böyle bir sığınma caizdir. Bunun delili de Hz.
Peygamber’in fitnelere dair hadisinde geçen şu ifadeleridir:
“(O fitneler) kendilerine doğru yaklaşana
kendileri de, O da yakınlaşır. Kim de bir sığınak ya da bir barınak bulursa, ona
sığınsın.”[1]
Peygamber (s.a.v.) de bu sığınak ve barınağı şu
ifadeleriyle açıklamış bulunmaktadır:
“Kimin develeri varsa, o da gitsin develerinin
başında bulunsun.”
[2]
Yine Müslim’in, Sahih’inde Cabir’den (r.a.)
rivayet edildiğine göre Mahzum oğullarından bir kadın hırsızlık yapmıştı. O
kadını Rasulullah’a getirdiler, kadın da Ümmü Seleme’ye sığınmıştı.
Yine Müslim’in, Sahih’inde Ümmü Seleme’den
(r.a.) rivayete göre Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Bir sığınan Beytullah’a sığınacak ve onun
üzerine bir kafile gönderilecek...”
Eğer zalimin şerrinden sığınacak olursa, böyle
bir kimsenin mümkün olduğu kadar barındırılıp himaye edilmesi icab eder. Şayet
haram bir fiil işlemek yahut ta farz olan bir işten kaçmak için sığınma
talebinde bulunuluyor ise, böyle birisinin himaye edilmesi haram olur.
[3]
[1]
Buhari, Müslim.
[2]
Müslim.
[3]
Muhammed b. Salih el-Useymin, Üç Esas, Guraba Yayınları: 71-73.
|
