Hadis
Hadis-i Şeriflerde
Af Kavramı
Ebûzer diyor ki, Allah’ın Rasulu (s.a.s.)
şöyle buyurdu:
“Lâ ilâhe illâllah (Allah’tan başka
ilâh/tanrı yoktur) deyip bu iman ve ikrar ile ölen hiçbir kul yoktur ki cennete
girmesin!”
“Yâ Rasulallah, dedim, zina ve hırsızlık
etse de mi?”
“Zina ve hırsızlık etse de”
buyurdu. Ben aynı soruyu 3 defa
tekrarladım, O da aynı cevabı üç kez tekrarladı. Dördüncüsünde:
“Ebûzer’in burnu toprağa sürülse de (yani
Ebûzer hoşlanmasa da bu böyledir).”
dedi.[1]
“Yüce Allah buyuruyor ki: ‘Ey kulum, sen
Bana (hakkıyla) kulluk etmedin, ama Benden umdun, istedin. Ben de sende olanları
bağışladım. Ey kulum, dünya kadar günahla gelsen, Bana şirk/ortak koşmamışsan,
Ben de seni dünya kadar mağfiretle karşılarım.”[2]
“Yüce Allah buyuruyor ki: ‘Ben kulumun,
benim hakkımdaki zannı üzereyim. Kulum Beni nerede zikreder/anarsa Ben oradayım.
Bana bir karış yaklaşana Ben bir kulaç yaklaşırım. Bana bir kulaç yaklaşana Ben
iki kulaç yaklaşırım. Bana yürüyerek gelene Ben koşarak giderim.”[3]
“Allah’ım! Sen affedicisin, Kerimsin.
Affetmeyi seversin. Beni affet!”[4]
"Kim bir müslümanın ayıbını örterse, Allah
da, kıyamet gününde onun ayıplarını örter."
[5]
“Sadaka hiçbir zaman malı eksiltmez.
Allah, kişinin affetmesi sebebiyle ancak şerefini arttırır. Allah için alçak
gönüllü davranan kimseyi Allah mutlaka yükseltir.”[6]
“Allah (c.c.), kötülüğü affeden kişiyi
mutlaka aziz (güçlü ve yüce) kılar.”[7]
"Pehlivan, meydanda başkalarını yenen
değil; gazaplı ânında nefsine hâkim olandır."[8]
"Bir kimse, kendisine vermeyene vermedikçe,
şahsî haksızlığı affetmedikçe fazîlet sahibi olamaz."[9]
“Kul, kendisiyle münâsebeti kesen
akrabalarına sıla-yı rahim yapmadıkça, kendisine zulmedeni affetmedikçe ve
kendisine vermeyene vermedikçe fazilet sahibi bir kimse olamaz.”[10]
"Size iyilik yapanlara karşılık iyilik
yapmak, kötülük yapanlara da kötülük yapmak yükseklik değildir. Asıl yükseklik,
size zulmedenlere, kötülük yapanlara karşı da kötülük etmeyip iyilikte
bulunmaktır."[11]
“Elinizden geldiği kadar müslümanların cezalarını kaldırmaya çalışınız. Onun
için bir çıkış yolu varsa serbest bırakınız. Devlet başkanının afta hata etmesi,
cezalandırmada hata etmesinden daha iyidir.”[12]
[1]
Buhâri, Libâs 24; Müslim, İman 40,
hadis no: 154.
[2]
Müsned, Ahmed b. Hanbel, 5/154.
[3]
Müslim, Tevbe 1, hadis no: 1.
[4]
Buhâri, Tecrid-i Sarih Terc. C. 6, s.
314.
[5]
İbn Mâce, c. 2, s. 850, hadis no: 2547.
[6]
Tirmizî, Birr 81; İmam Mâlik, Muvattâ,
Sadaka 12.
[7]
Müsned, Ahmed b. Hanbel, 2/235, 238.
[8]
Müslim, Birr 106.
[9]
Mefâtihu'l Gayb, Fahreddin Râzi, IX/8.
[10]
Mefâtihu’l Gayb, T. Kebir, c. 7, s. 73;
Benzeri için bkz. Ahmed bin Hanbel, Müsned, IV/148.
[11]
Tirmizî, Birr 10.
[12]
Müsned, Ahmed b. Hanbel, 5/160. Ahmet
Kalkan Kur’an Kavram Tefsiri.
|
