4
4)
Mikâil:
Kur'an-ı Kerîm'de bir yerde "Mikâil"
olarak zikredilmektedir.[1]
Mikâil'in görevi: yağmurun
yağdırılması, rüzgârın estirilmesi ve mevsimlerin tanzimi gibi tabiat olaylarını
Allah'ın emri ve izni ile vukua getirmektir.
Bu dört meleğin dışında, her insanın
yanında bulunan ve daima onun küçük, büyük, gizli ve aşikâr yaptığı bütün işleri
yazan melekler vardır ki, bunlara "Kirâmen kâtibîn" denir. Ayrıca öldükten sonra
kabirde sual sormakla vazifeli "Münker ve Nekir" melekleri de vardır.
Meleklere inanmak, müslümanlığın iman
ve itikat esaslarındandır. İnanmayan, müslüman olamaz; inkâr eden de dinden
çıkar. Zira, Kur'an-ı Kerîm'de meleklerin varlığından bahsedilmekte, bir
kısmının ise bizzat isimleri geçmektedir. Yüce Allah şöyle buyuruyor:
"Her kim Allah'a ve meleklerine ve
peygamberlerine ve Cibrîl'e ve Mikâil'e düşman olursa Allah da kâfirlere
düşmandır." (el-Bakara
2/98)
Ayrıca Kur'an'da Fâtır suresinin bir
diğer adı da "Melâike suresi"dir.
Melekler, bilfiil vardır. Onları
görememiş olmamız onların yokluğu yolunda bir delil teşkil etmez. Onların bizim
tarafımızdan görülmemesi, farklı bir şekilde yaratılmış bulunmalarından,
vücudlarının rûhânî ve nûrâni olmalarındandır. Bizim gözümüz ise onları
görebilecek şekilde yaratılmamıştır. Nitekim kendi aklımızı ve ruhumuzu da
göremiyoruz, fakat onların varlığına inanıyoruz.[2]
[1]
el-Bakara 2/98.
[2]
Abdurrahim Güzel, Şamil İslam Ansiklopedisi: 1/262-263.
|
