sel
Rüya Tabirleri
Açılış  Giriş Sayfası Yap
Favori  Sık Kullanılanlara Ekle
MC ÜYE İŞLEMLERİ
Üyeadi:
Parola :
Ansiklopediler
Sponsorlu Bağlantılar
Secme Konular
· Kur'ân-ı Kerim'de İçkinin Haramlığı ve Yasaklanma Aşaması
· Nâs ve İnsan Kelimelerinin Anlam ve Mâhiyeti
· Allah'ın Kulu, Kulun Allah'ı Sevmesinin Belirtileri
· İslâm Kelimesinin Anlamları
· HAYY-KAYYUM
· İnsan İle Diğer Canlılar Arasındaki Farklar
· a- Hudûs Delili
· Kur’an’da Ruh Sağlığı, Psikolojik Denge ve Huzur
· Hikmetin Kur’andaki Dört Anlamı
· Kumarın Zararları

Burayada Bak
· b- Mûsâ Lehle/Kendisine Vasiyet Edilen Şahısla İlgili Olan Şartlar
· Vesâyet
· Müslümanların Birbirleriyle Dostlukları
· Arbede
· Bekçi
· İlhâm
· Nücebâ
· Teberrük
· Teferrüc
· Liânın Şartları
· Konuyla İlgili Geniş Bilgi Alınabilecek Kaynaklar
· Toprak Mahsullerinin Zekâtı
· d- Zekâtta İslâm'ı Yaymak ve Kelimetullah'ı Yüceltmek Vardır
· Konuyla İlgili Birkaç Uyarı
· Karar/Yargı Bildirme

Son Okunanlar
· İslâm’ın Oğlu Olmak.
· GANİ-MUĞNİ
· el-MUĞÎS
· “Onların Yalvardıkları da Rablerine Yakın Olmak İçin Yol Ararlar”.
· 1- Yüz Celde/Değnek Cezâsı
· İmamın Varlığı Hikmeten (Aklen) Zarurîdir
· Ayasofya
· Communion âyini
· Hikmetin Kur’andaki Dört Anlamı
· Haklı Cihet



Kavramlar Ansiklopedisi     A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T V Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

İslâm’ın Oğlu Olmak.

İslâm
İslâm’ın Oğlu Olmak   Aslen İranlı ve Fars kavminden olan Selman el-Farisî (r.a.)’a “İbnü’l-İslâm”, yani İslâm’ın oğlu deniliyordu... O, her şeyi ile İslâm’a teslim olmuş, kendisini İslâm’dan başka hiçbir şeye mensub kılmıyordu... Onun milleti, İslâm’dı... Selman el-Farisî (r.a.)’ın kendisine “İbnü’l-İslâm” de­nilmesine sebeb şu vak’adır: Sa’d b. Ebi Vakkas (r.a.) ile aralarında arızî bir kırgınlık olmuş. Bu şeker renklik esnasında bir gün mecliste beraber otururlarken Hz. Sa’d, birkaç kişiye nesebini sorduktan sonra Hz. Selman’a dönüp -haseb ve nesebi ma’ruf eşraftan bunca Ashab arasına sığınmış vaziyette olduğunu îmâ ve bu cihetten biraz mahcub etmek niyetiyle olacak- : - Sen de nesebini söyle, demiş. Selman da hemen: - İslâm’a dahil olduktan sonra neseb falan aramam. Lâkin, Selman İbnü’l-İslâm’ım, cevab-ı sevabını vermiş. O mecliste hazır olan Ömer (r.a.)’ın da, Sa’d’a canı sı­kılmış ve: - Bütün Kureyş bilir ki, pederim Hattâb, zaman-ı cahiliyette Kureyş’in en azizi idi. Böyle iken ben, işte İbnü’l-İslâm olan Selman’ın kardeşi Ömer İbnü'l-İslâm’ım, dedi.[1] En büyük izzet ve şereftir “İbnü’l-İslâm” olmak... Kavmi, ırkı, soyu ve sopu İslâm olandan daha izzetli biri olabilir mi? Bütün ırkçı, milliyetçi duyguları ve kokuşmuş cahiliyye adetlerini ayağının altına almaktan ve her şeyi ile İslâm olmaktan başka bir şerefli hâl var mıdır?.. Merhamet olunmuş ümmetin her ferdi, kendisini “İbnü’l-İslâm” olarak bilir, görür ve inanırsa, ümmeti parçalayan ve en korkunç fitne olan ırkçı-milliyetçi cahiliyyenin kokuşmuş davası ortadan kalkıverir... Kadın olsun, erkek olsun, ümmetin her muvahhid mü’min ferdi, İslâm’ı annesi ve babası biliyor, İslâm evladı olduğuna ina­nıyor, bu teslimiyetle hayatını devam ettiriyor... Bütün yeryüzüne yayılmış, ayrı renklerden ve ayrı kavimlerden olan, fakat İslâm anneden ve İslâm babadan olduklarına inanan iman kardeşleri!.. Dünyanın neresinde olursa olsun bu mukaddes ailenin bir ferdi olan muvahhid mü’minler, hak üzere olan ve kurtuluşa ulaşanlardır... Yegâne önderimiz Rasulullah (s.a.s.)’in “Ehl-i Beyt”in­den saydığı Selman el-Farisî (r.a.), bu bütün zamanları ve mekânları kuşatıcı hakikatını böylece beyan etmişti... Her muvahhid mü’minin “İbnü’l-İslâm” olduğunun farkına var­ması gerekir... Selman el- Farisî (r.a.)’ya: - Soyunuz nedir? diye sorulunca, şu cevabı verdi: - Dinim yücedir! Soyuma gelince, topraktır. Topraktan geldim ve yine ona döneceğim. Sonra tekrardan dirileceğim ve hesab görülmeye götüreceğim. Eğer sevablarım ağır gelirse soyum ne kadar yüceymiş, Rabbime karşı bana ne güzel yardımda bulunmuş. Rabbim de beni, bu durumda cennetine sokar. Eğer sevablarım hafif gelirse, soyum ne kadar düşükmüş, Rabbime karşı beni zelîl etmiş. Rabbim de, bu durumda bana azab eder. Ancak Rabbim yüce cö­mertliğiyle günahlarımı, rahmet ve merhametiyle affederse ne âlâ![2] İşte bu sarsılmaz imandır, Arab asıllı, hür ve eşraftan olan Emirü’l-mü’minin İmam Ömer b. Hattâb (r.a.)’ı, Fars asıllı ve kölelikten azad edilmiş olan Selman el-Farisî’yi kardeş kılan!.. Her ikisi de, kavimlerini, ırklarını ve soyla­rını inkâr etmemek kaydıyla geri planda bırakmış, her şey­leri olan İslâm’ı ön plana çıkarmışlardır... Birbirlerinin kar­deşleri ve İslâm’ın oğulları olduklarına inanmış, bu hakikatı böylece beyan etmişlerdir... Selman İbnü’l-İslâm ve Ömer İbnü’l-İslâm’ın kardeşliği gibi, ümmetin diğer tüm ferdleri “İbnü’l-İslâm”dırlar... Aynı milletten, yani İslâm Milletin­den, İslâm’ın çocukları ve iman kardeşleri... Bu inançtır ki, Arab asıllı Ebu Zerr (r.a.)’ı, Fars asıllı Selman (r.a.)’ı, Habeş asıllı Bilâl (r.a.)’ı  ve Rum asıllı Suhayb (r.a.)’ı iman kardeşi kılıp, yüce bir milletin men­subu yapan!.. Bu inançtır, köleleri sultan yapan!.. Onlar, yüce İslâm Milleti’ne mensub oldukları ve İslâm potasında eridikleri için yüceldiler... Onlar, en kıymetliye sarıldılar ve kıymet buldular... Ebu Hüreyre (r.a.) anlatıyor: Rasulullah (s.a.s.), bir gün şu ayeti okudu: “Eğer siz, yüz çevirecek olursanız, sizden başka bir kavmi getirip değiştirir. Sonra onlar, sizin benzeriniz de olmazlar.” (Muhammed, 47/38) Ashab: - Bizim yerimize kimler getirilecek? diye sordular. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.s.), Selman’ın omuzuna vurdu ve sonra: “Bu ve onun cemaatı!” buyurdu.[3] Ebu Hüreyre (r.a.) anlatıyor: Rasulullah (s.a.s.)’in yanında oturuyorduk. Aniden üzerine “Cuma Sûresi” iniverdi: “Ve henüz kendilerine ulaşıp katılmamış olan diğerle­rine de (Peygamber gönderilmiştir).” (Cuma, 62/3) ayetini okuyunca, bir adam: - Ya Rasulallah, onlar kimlerdir? dedi. Fakat Rasulullah (s.a.s.), ona iltifat etmedi. Hatta adam kendisine, bir, iki veya üç defa sordu. Aramızda Selman-ı Farisî de vardı. Derken Rasulullah (s.a.s.), elini Selman’ın üzerine koydu. Sonra: “İman, Süreyya (Ülker) yıldızında olsa, bunlardan bazı kimseler onu elde edecektir.” buyurdu.[4] Enes b. Malik (r.a.)’dan: Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu: “Cennet, üç kişinin özlemi içindedir: Ali, Ammar ve Selman.”[5] İbn Hişam (r.a.) anlatıyor: Bana, ehl-i ilim haber verdi ki: Hendek gününde Muhacirler şöyle dediler: - Selman bizdendir! Ensar da dedi ki: - Selman bizdendir! Rasulullah (s.a.s.) de: “Selman bizdendir, Ehl-i Beyt’tendir!” buyurdu.[6] “İbnü’l- İslâm” olduğu için kölelikten sultanlığa yük­selenlerden birisi de Bilâl el-Habeşî (r.a.)’dır... Emirü’l-mü’minin İmam Ömer b. Hattab (r.a.), Bilâl (r.a.)’ı arar­ken, “Seyyidimiz” diyordu... Cabir b. Abdullah (r.anhuma) anlatıyor: Ömer: - Ebu Bekr, bizim seyyidimizdir. O, bizim seyyidimizi de hürriyete kavuşturdu, der idi. Bununla da, Bilâl’ı kasdederdi.[7] Ebu Hüreyre (r.a.) anlatıyor: Rasulullah (s.a.s.), sabah namazı sırasında Bilâl’e hita­ben buyurmuştur: “Ya Bilâl, İslâm içinde işlediğin ve senin nazarında menfaatçe en ümitli olan bir amelini bana söyle. Çünkü ben, bu gece cennetin içinde, önümde senin iki ayakkabının yürüyüş sesini işittim.” Bilâl: - Ben, kendime göre menfaatça şundan daha ümitli olan bir iş işlemedim: Ben, gece yahud gündüzün herhangi bir saatinde iyice temizlenir ve bu temizlik ile de muhakkak bana kılmaklığım takdir buyrulduğu kadar namaz kılarım, dedi.[8] “İbnü’l-İslâm” olup kölelikten sultanlığa yükselen kıymetli şahsiyetlerden birisi de, Suhayb b. Sinan er-Rumî (r.a.)’dır... İslâm potasında erimiş ve diğer kavimlere mensub olup kendisi gibi “İbnü’l-İslâm” olmuş muvahhid mü’minlerle kardeşliğini pekiştirmiş bir şahsiyet... Muvahhid mü’min, muttaki müslüman... Suhayb’ın torunu, dedesinden naklediyor: Hz. Ömer, bana sordu: - Suhayb, senin künyen var, amma çocukluğun yok. Arablar arasında yetiştin, amma sen, Rum soyundansın! Bu, nasıl oluyor?  Ben, şöyle cevab verdim: - Ey mü’minlerin Emiri, Peygamber (s.a.s.) bana, “Ebu Yahya” diyerek künye verdi, çocuğum olmasa ne olur? Rum soyundan olmama gelince ben, Nemr b. Kasıtlı gildenim. Çocukken, Musul’da esir edilmiştim. Onları, ailem bildim.[9] “Âlemlere rahmet olarak gönderilen” yegâne önderimiz Rasulullah (s.a.s.), bu muvahhid mü’minlerinin kavimlerini söz konusu etmemiş, onların İslâm potasında eriyip İbnü’l-İslâm oluşlarını, İslâm Milleti’nden değerli şahsiyetler olarak kabul edildiklerini beyan buyurmuştur... Onlar için söyledikleri kıymetli sözlerinden bu sonuca varıyoruz!.. Aiz b. Amr anlatıyor: Ebu Süfyan, Selman, Suhayb ve Bilâl bir cemaat içindeyken üzerlerine gelmiş. Bunlar: - Vallahi, Allah’ın kılıçları adüvvullahın boynundaki yerini almamıştır, demişler. Ebu Bekr: - Siz, Kureyş’in şeyhi ve reisi için bunu söylüyorsunuz? demiş ve hemen Rasulullah (s.a.s.)’e gelerek haber vermiş. O da: “Ya Ebu Bekr, ola ki sen, onları kızdırmışsındır. Eğer onları kızdırdıysan, muhakkak Rabbini gazaba getirdin!” buyurmuşlardır. Ebu Bekr, hemen onların yanına vararak: - Ey kardeşlerim, sizi kızdırdım mı? demiş. Onlar: - Hayır, Allah seni affetsin kardeşçiğim, demişler.[10] Ebu Süfyan’ın bu gelişi, henüz kâfir bulunduğu Hudeybiye sulhundan sonra olmuştur.[11] İman kardeşliğini ırk kardeşliğine, din bağını kan ba­ğına tercih eden muvahhid mü’minlerin izzetli tavrı böyle idi!.. [12]     [1] ez-Zebidî, Sahih-i Buhârî Muhtasarı Tecrîd-i Sarîh Tercemesi ve Şerhi, Çev. Ahmed Naim, Ank. 1980, C.3, Sh.18. Altıncı Baskı. [2] Beyhakî, Kitabu'z-Zühd, Sh.238, Sh.238, Hbr.850. [3] Sünen-i Tirmizî, Kitabu Tefsiri'l-Kur'ân, B.47, Hds.3475. [4] Sahih-i Müslim, Kitabu Fedaili's-Sahabe, B.59, Hds.231. Sahih-i Buhârî, Kitabu't-Tefsir, B.311, Hds.418-419. Sünen-i Tirmizî, Kitabu Tefsiri'l-Kur'ân, B.62, Hds.3526. [5] Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l-Menakıb, Hds.4046. [6] İbn Hişam, A.g.e., C.3, Sh.311. Taberî, Milletler ve Hükümdarlar Tarihi, Çev. Zakir Kadiri Ugan-Ahmet Temir, İst.1992, C.5, Sh.470. İmam er-Rûdânî, A.g.e., C.3, Sh.327, Hds.6582. Taberânî, Mu'cemu'l-Kebir'den [7] Sahih-i Buhârî, Kitabu Fedailu Ashabi'n-Nebî, B.25, Hbr.94. [8] Sahih-i Buhârî, Kitabu't-Teheccüd, B.17, Hds.30. Sahih-i Müslim, Kitabu Fedaili's-Sahabe, B.21, Hds.108. [9] Ebu Nuaym el-Isfahânî, Hilyetu'l-Evliya-Sahabe'den Günümüze Allah Dostları, Çev. Said Aykut, İst.1995, C.1, Sh.307-308. [10] Sahih-i Müslim, Kitabu Fedaili's-Sahabe, B.42, Hds.170. [11] Ahmed Davudoğlu, A.g.e., C.10, Sh.419. [12] Kul Sadi Yüksel, İstanbul, İslam Milleti Olmak, Misyon Yayınları: 135-140.


Son takip: 10.12.2017 - 03:27
Konu ile alakali düsüncelerinizi yaziniz:



· Titan · Arbede · O Gün Dostlar, Düşman Kesilecek · 3) Mubah Vasiyetler · Allah'tan Başka Tapılan Varlıklar · Mülk ve Mülkiyet; Anlam ve Mâhiyeti · Kedi · 2) Keffâret Orucu · İç Savaş (İnternal Warfare) · f- Ferdi/Kişiyi Maddeperestlikten Korur; Kalpteki Dünya Sevgisine Karşı Bir İlâç Olur · e- Şeytana ve Şeytanın Dostlarına · Okyanus · İnsanın Asıl Sırat Köprüsü Dünyadadır · 3) Konuşurken ciddî olma · Ribat ve Râbıta. · Cinayet; Büyük Zulüm.. · Diğer İnançlarda Din . · Biyoloji İlminin Verileri Işığında Rızık. · Tevhid Hususunda Önemli Bir Açıklama. · Câhil
· GİRİŞ · AF-AFV · AĞLAMAK-GÖZYAŞI · AHİD · ÂHİRETE İMAN · ÂİLE VE EŞLERİN GEÇİMİ · AKIL · ALLAH (C.C.) · ANA BABAYA İHSAN · ARZ VE SEM · ATALAR YOLU · ÂYET · ÂYETܒL-KÜRSÎ · AZİM VE TEVEKKÜL · BAKARA VE İCL (SIĞIR VE BUZAĞI) · BÂTIL · BELA-İMTİHAN · BESMELE · BUHL/CİMRİLİK · CÂHİLİYYE · CEHENNEM · CENNET · CİHAD · Dalalet · DİN · DİN GÜNÜ · DUA · DÜNYA · DÜNYA HAYATI · DÜŞMANLIK · ECEL · EHL-İ KİTAP · EMÂNET · EMR-İ Bİ’L-MA’RÛF VE NEHY-İ ANİ’L-MÜNKER · ENDÂD · ENSÂRULLAH (ALLAH YOLUNUN YARDIMCILARI) · Esmau'l-Husna · ESMAULLAHİ'L-HUSNA · FAİZ · FAKİRLİK-ZENGİNLİK · Felah · FESAD · FETİH · FISK VE FÂSIK · FİTNE · FUHUŞ VE ZİN · GÂLİBİYET (ALLAH’IN YARDIMI VE ZAFER) · GAYB · GAZAP · GÜNAH · GÜZEL SÖZ · HAC · HAK-BÂTIL · HAKK · HAKKA BÂTILI KARIŞTIRMAK VE HAKKI GİZLEMEK · HALİFE-HİLÂFET · HALK (YARATMA) · HAMD · HARAM-HELÂL · HASENE-GÜZELLİK · HASTALIK · HAYIR-ŞER · HELÂK · HESAP · HEV · HİCRET · HİDÂYET · HİKMET · HİLÂFET-İMAMET · HIRSIZLIK · HÜKM-HÂKİMİYET · HÜZÜN-ÜZÜNTÜ · İbadet · İBLİS · İÇKİ VE KUMAR · İFSAD-İSLAH · İFTİR · İHLÂS · İHSAN-MUHSİN · İHTİLAF · İKRÂH · İLİM · İMAM · İMAN-MUMİN · İNCİL · İNFÂK · İNKÂR · İNSAN · İNSANLARA İYİLİĞİ EMREDİP KENDİNİ UNUTMAK · İNZÂR · İRTİDÂD-MÜRTED · İSLAMIN HAREKET METODU · İSLÂM-MÜSLÜMAN · İSRÂF · İSRAİL OĞULLARI · İSTİANE · İSTİÂZE · İSTİĞÂSE . · İSTİĞFAR · İSTİKAMET · İSTİKBÂR-MÜSTEKBİR · İSYAN-İTAAT · İTİKAF · İZZET-ZİLLET · KADIN · KÂFİR · KALB · KALP VE KALBİN MÜHÜRLENMESİ · KAN DÖKMEK · KARZ-I HASEN · KISAS · KITÂL-SAVAŞ · KİTAB-KUR'AN · KİTAPLARA İMAN · KIYÂMET · KÖLE-KÖLELİK · KORKU · KÜFÜR · KÜFÜR ÖNDERLERİ · LÂNET · MAĞFİRET · MAL-MÜLK VE MÂLİK · MÂSİYET · MEKR-TUZAK · MELEK-MELEKLERE İMAN · MESCİD · MESH (“AŞAĞILIK MAYMUNLAR OLUN!”) · MEYDAN  OKUMA  (KUR'AN'IN  İ'CÂZI) · MİLLET · MÎRÂS · MUHKEM VE MÜTEŞÂBİH ÂYETLER · MÜNAFIK-MÜNAFIKLAR · NAMAZ · NASARA-HRİSTİYANLIK · NEBİ-RASUL · NEFS · NESH · NİFAK-MÜNAFIK · NİKÂH VE TALÂK · NİSYÂN-UNUTMA · NÛR · ÖLÜM · ORUÇ · PEYGAMBER-PEYGAMBERLİK · PUT VE PUTA TAPMA · RABB · RİBAT-RABITA-MURÂBATA YAPMAK · RİYA · RIZIK · RUH · RUKÛ · SABİÎLER · SABIR · SÂLİH AMEL · SECDE · ŞEFÂAT · ŞEHİD · ŞERİAT · SEVGİ · ŞEYTAN · ŞİARLAR · SIDK/DOĞRULUK · SİHİR-BÜYÜ · SIRÂT-I MÜSTAKÎM . · ŞİRK · ŞÜKÜR · ŞÛR (İSTİŞÂRE/DANIŞMA) · SU VE YAĞMUR · TAAT · TAĞUT · TAHÂRET-TEMİZLİK · TAHRİF · TAKİYYE · Taklid · Takva · TÖVBE · TEVEKKÜL · TEVESSÜL-VESİLE · TEVHİD · TE’VİL VE TEFSİR · TEVRAT · TİCÂRET · TUĞYÂN · ÜLܒL-EMR · ÜMMET · VAHDET · VASİYET · VELÎ · YEME-İÇME · YEMİN · YÜSR-KOLAYLIK · ZALİM · ZEKÂT · ZİKİR · ZULÜM

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80


Google
 
Web ihya.org
CepAlem Gazeteler E-Kart E-Kitap Saglik Şiirler Sözlük
Kuran Meali Hadis Namaz Vakitleri Ingilizce Samil Fıkıh Fetva Rüya Tabiri
Kamus Hikayeler Forum Dini Terimler Haberler Oyun Resimler Ilahiler
Terimler isimler Sosyal Kavram Hadis Sözlügü imsakiye
Üniversite taban puanları ilmihal Rehber