Mal ve Evlâtla İmtihan
Mal ve
Evlâtla İmtihan
İnsana emanet
olarak verilen mallar ve çocuklar da onlar için bir fitnedir, belâdır, deneme ve
sınama aracıdır. Mala ve çocuğa olan tutku ve aşırı bağlılık; kişiyi Allah
yolundan, O’na olan kulluktan alıkoyabilir. İnsan mal ve dünyalıklar peşinde
koşarken Rabbine karşı görevlerini unutabilir. Hatta malla şımarabilir,
kibirlenir ve haddi aşabilir. Malın helâlinden kazanılması ve yine helâl
yollarda harcanması, mal üzerinde hakkı olanların haklarının verilmesi, İslâm’ın
getirdiği ölçülerdir. Bu açıdan mal insan için denemedir. Çocuk sahibi olmak,
onları fıtratlarına uygun olarak terbiye etmek, onları salih insan olarak
yetiştirmek kişinin görevidir.
Mala ve
çocuklara karşı olan tutku, onları ve aileyi koruma ve kollama duygusu insanı
bazen adaletten uzaklaştırabilir, haddi aşıp haksızlık yapmaya sürükleyebilir.
Böyle yapmak da ilâhî ölçülerden sapma sonucunu doğurur. Bu da insan için bir
fitnedir.
“Ey iman
edenler! Mallarınız ve çocuklarınız birer fitnedir (imtihandır). Allah’a
gelince; büyük mükâfat O’nun yanındadır.” (Enfâl:
8/28)[1]
Bugün
mü’minlerin karşılaştıkları bütün güçlükler ve ellerinde bulunan bütün ni’metler
ve imkânlar birer fitne-deneme sebebidir. Günümüzde, eskiye oranla insanların
ellerinde daha fazla imkân ve eşya var, insanlar, çokça şikâyet etmelerine
rağmen eskiye göre daha fazla ni’metlere sahipler. Eskiden karşılaşılan pek çok
zorluklar ve darlıklar giderek azaldı. İşte bütün bu imkânlar ve ni’metler hep
imtihandır. Bazı müslümanların karşılaştıkları baskılar, işkenceler, zulümler,
haksızlıklar da birer sınavdır. Müslüman ülkelerin zorbalar, diktatörler,
tâğutlar, zâlimler veya zulüm düzenleri tarafından ele geçirilmesi bir
fitne/imtihandır. Onurlu mü’minlerin bu zorbalarla ve zâlimlerle mücadele
zorunda kalmaları kendileri hakkında bir sınav sebebidir. Özellikle modern
toplumlarda ortaya çıkan ve giderek bütün dünyaya yayılan; şirk, ilhad,
ahlâksızlık, sapıklık, sapmalar, isyan ve günah rüzgârları birer fitne, belâ ve
imtihandır.
Her bir
müslüman; içinde bulunduğu şarta, elindeki ni’mete ve karşılaştığı güçlüğe göre
denemeye tâbi tutulmaktadır. Müslümana düşen, varlık tablosundaki âyetlerden,
oluşlardan ve karşılaştığı denemelerden ibret alması, Allah’tan gelen sınavı
kazanmaya çalışması ve bizzat kendisinin fitnelere sebep olmamasıdır.
[2]
[1]
Ayrıca bkz. Teğâbûn:
64/14-15. (Malların ve çocukların deneme sebebi olduğunu ‘belâ kelimesiyle
ifade eden âyetler için bkz. Âl-i İmran: 3/186;/Mâide: 5/48; En’âm: 6/165.
[2] Ahmet
Kalkan, Kur’an Kavram Tefsiri.
|
