Nâr ve Cehennem Kelimelerinin Anlam ve Mâhiyeti

Nâr ve Cehennem Kelimelerinin Anlam ve Mâhiyeti
Nâr ve Cehennem Kelimelerinin Anlam ve Mâhiyeti   Nâr, ateş demektir. Gözle algılanan alevli ateş anlamına gelir.  Kur'an'da 145 yerde geçer. Ateş, insan bedenine çok büyük acı ve ızdırap verdiği için ahirette kâfir, münafık ve âsilerin cezası ateşle verilecektir. Cehennem, ahirette suçlulara ceza olarak tutuşturulan ateşin ismidir. Cehennemin en açık vasfı ateş olduğu için, bazen cehennem yerine ateş anlamına gelen "nâr"  kullanılır. Cehennem, azap yurdu olan ateşin özel ismidir. Arapça "cehmân"  kelimesinden alınmış olup, bu da "cehm" den türetilmiştir. Cehm, sert ve çirkin olmak; cehmân, dibi görünmez derin kuyu demektir. "Kehennam" kelimesinden Arapçalaştırılmış, yabancı bir kelime olduğu da söylenmiştir.[1]  Kur'an-ı Kerim'de cehennem kelimesi 77 yerde zikredilmekle birlikte; aynı anlamda kullanılan başka kelimeler de bulunmaktadır.  Cehennem için Kur'an'da en çok "nâr (ateş) ismi kullanılır. Cehennemin diğer isimleri ise şunlardır: Harîk (yangın), hutame (ezip yok eden), saıyr (alevler), hâviye (uçurum, çukur), lezâ (hâlis ateş, bedenin iç organlarını söküp koparan), sakar (insanın derisini kavuran ateş), cahıym (yakıcı ateş), hamîm (kaynar su), semûm (sıcak rüzgâr), siccîn (hapishane, derin çukur), veyl (Vay haline!), ğayy (azıp sapmak).  İslam âlimlerinin çoğunluğuna göre, kâfir, münafık ve müşrikler cehennemde ebedî kalırlar. Tevbe etmeden günahkâr olarak ölen ve Allah'ın kendilerini affetmediği mü'minler ise, cehennemde ebedî kalmazlar. Kendilerine günahları kadar azab edilir. Sonra oradan kurtulup Cennet'e girerler ve orada ebedî kalırlar.[2]
  [1] Hak Dini, Elmalılı, c. 2, s. 64   [2] Ahmet Kalkan, Kur’an Kavram Tefsiri.