sel
Rüya Tabirleri
Açılış  Giriş Sayfası Yap
Favori  Sık Kullanılanlara Ekle
MC ÜYE İŞLEMLERİ
Üyeadi:
Parola :
Ansiklopediler
Sponsorlu Bağlantılar
Secme Konular
· Kur'ân-ı Kerim'de İçkinin Haramlığı ve Yasaklanma Aşaması
· İslâm Kelimesinin Anlamları
· Nâs ve İnsan Kelimelerinin Anlam ve Mâhiyeti
· Allah'ın Kulu, Kulun Allah'ı Sevmesinin Belirtileri
· HAYY-KAYYUM
· Kur’an’da Ruh Sağlığı, Psikolojik Denge ve Huzur
· a- Hudûs Delili
· İnsan İle Diğer Canlılar Arasındaki Farklar
· Hikmetin Kur’andaki Dört Anlamı
· Sâlih İnsan Kimdir?.

Burayada Bak
· Bu İsmi Bilmenin Faydaları
· Tevrat'ın Nüshaları
· TEVESSÜLÜN ÇEŞİTLERİ Kitap Ve Sünnetin Kavranması
· Mü’minlere Zikrin Emredilmesi
· Kolay Hesap
· Fethin Araçları
· Âd Kavmi
· Noel
· Reformasyon
· 3-) Şirk-i Takrib
· Rızkın Temizinden Faydalanmak.
· RUKÛ..
· Halkı Saptırmak İçin Çaba Harcamaları
· Elçilere Çeşitli Yöntemlerle Zarar Vermek İstemeleri
· 3- Tevliye

Son Okunanlar
· Kıyametin Kopması
· 3) Yetimlere İhsân
· Kadınlar ve Erkeklerin İnsan Saçından veya Başkasından Takma Saç Yapmaları
· Dans Sahneleri
· Cehâlet
· Basar (Gözle Görmek) İle Basîret (Kalple Görmek) Arasındaki Fark
· Kıtmîr
· 3) SEMΒ
· Hürriyet Alanı
· b- Harâc-ı Mukaseme



Kavramlar Ansiklopedisi     A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T V Y Z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Kıyametin Kopması

Kıyametin Kopması
Kıyametin Kopması:   Ahiret hayatı, insanın ölümü ile başlarsa da, genel manada Kıyamet hadisesi ile başlar. Kıyametin ne zaman kopacağını Allah'tan başka, peygamberler de dahil hiç kimse bilmez.[1] Bilgisi Allah'a ait olmakla birlikte, Kıyametin kopmasına yakın zamanlarda bir takım alâmetler meydana gelir. İnanmayanlar için ihtar mahiyetinde Allah şöyle buyurur: "(İnanmayanlar, Kıyamet) saat(in)in, ansızın kendilerine gelip çatmasından başka neyi bekliyorlar? İşte onun alâmetler(inden sayılan âhir zaman Peygamber)'i gelmiştir." (Muhammed: 47/18) Kıyametin en büyük alâmeti Hz. Muhammed'in peygamber olarak gönderilmesidir. Ondan sonra artık başka peygamber gönderilmeyecektir. O, peygamberlerin sonuncusudur.[2] İşte bu, dünya hayatının sonunun yaklaştığına en büyük alâmettir. Hz. Peygamber de şöyle buyurmuştur: "Ben gönderildiğimde Kıyamet şu iki parmağımın birbirine yaklaştığı gibi yaklaşmıştır."[3]
Kur'an ayın ikiye bölünmesini de Kıyamet alâmetlerinden saymıştır: "Kıyamet yaklaştı, ay ikiye bölündü..." (el-Kamer: 54/1-3) Bu hadise, Peygamber zamanında ondan mûcize isteyen müşriklerin isteği üzerine, Peygamber'in elinin işaretiyle ayın ikiye bölünmesi şeklinde meydana gelmiştir. Bu hâdise üzerine de meâlini verdiğimiz ayet nâzil olmuştur. İslâm bilginlerinden bir kısmı da "Kıyamet yaklaştı, ay bölünecek..." şeklinde gelecek zaman kipiyle mana vermişlerdir. Her iki manada da özellikle Kıyamet'in yaklaştığı vurgulanmaktadır. İsrâiloğulları'na peygamber olarak gönderilen Hz. İsa tebliğ görevindeki tüm gayretlerine rağmen, sayılabilecek kadar az bir cemaat ona iman etmiş, buna mukabil düşmanlarının kendisini öldürme tuzaklarıyla karşılaşmıştır. Ne var ki Allah, düşmanların kurduğu tuzaklarını başlarına geçirmiş, peygamberini de zatına yükseltmiştir.[4] Şu anda hayatta olarak bulunduğu mevkii Allah'ın ilminde olan Hz. İsa, Kıyamet'e yakın zamanda tekrar dünyaya gelecek ve yaşadığı sürece Hz. Muhammed'in getirdiği şerîat üzere yaşayacaktır. Hz. İsa'nın tekrar dünyaya dönüşü, Kıyamet alâmetlerindendir. "O (İsa'nın gelmesi), Kıyametin kopacağını gösterir bir ilimdir..." (ez-Zuhruf: 43/61) Kıyamete yakın zamanda, şu anda gördüklerimize benzemeyen şekilde, Kur'an'ın "dâbbe" diye ifade ettiği bir hayvan ortaya çıkacaktır: "O söz (Kıyamet ve azap günü), başlarına geldiği zaman (kıyamet alâmetlerinin vukûu başladığı zaman) onlara yerden bir dâbbe (canlı) çıkarırız; onlara insanların, ayetlerimize içtenlikle inanmadıklarını söyler." (en-Neml: 27/82)[5] "Dâbbetü'l-Arz" diye isimlendirilen bu hâdisenin meydana gelişi, Kıyamet vaktinin yaklaştığına dair bir alâmettir. Ye'cüc ve Me'cüc seddinin açılması ve yeryüzünde fesâdın yayılması da Kur'an'da zikredilen Kıyamet alâmetlerindendir: "Nihâyet Ye'cüc ve Me'cüc (sedleri) açıldığı zaman onlar her tepeden (dünyaya) saldırırlar. Artık gerçek va'd (Kıyamet) yaklaşmıştır. İnkâr edenlerin gözleri birden donup kalır..." (el-Enbiya: 21/96-97) Bu alâmetler, Kur'an'da bildirilenlerdir. Hadisle bildirilenlere gelince, onlar da Allah'ın vahyine dayanır. Müslim'in Huzeyfe ibn Useyd el-Gifârî'den rivayet ettiği bir hadiste Huzeyfe şöyle buyurmuştur: "Biz aramızda müzakerelerde bulunduğumuz bir esnada Hz. Peygamber (s.a.s.) yanımıza geldi ve: "Neyi müzakere ediyorsunuz?" dedi. 'Kıyamet'i dediler. Şöyle cevap verdi: "On türlü alâmeti görmediğiniz sürece Kıyamet kopmaz. Bunlar, Duman, Deccâl, Dâbbetü'l Arz, Güneşin batıdan doğması, Meryem oğlu İsa'nın inmesi, Ye'cüc ve Me'cüc ile doğudan, batıdan ve Arap yarımadasından bir yerin batması, son olarak da Yemen 'de bir ateşin çıkmasıdır."[6]
Kıyamet'in büyük alâmetlerinden öyleleri vardır ki, onlar görüldükten sonra artık tövbeler kabul olunmayacaktır. "(İnanmak için) illâ meleklerin gelmesini yahut Rabb'ının gelmesini ya da Rabb'ının bazı ayetlerinin gelmesini mi bekliyorlar? Ama Rabb'ının bazı (Kıyamet) işaretleri geldiği gün, daha önce inanmamış, ya da imanında bir hayır kazanmamış olan kimseye, artık inanması, bir fayda sağlamaz. De ki: "Bekleyin, biz de beklemekteyiz." (el-En'âm: 6/158) Ebû Hüreyre'den rivayet olunan bir hadiste Peygamberimiz (s.a.s.) şöyle buyuruyor: "Üç alâmet vardır ki, bunlar çıktığı zaman, daha önce iman etmiş yahut ta imanında hayır kazanmış olmadıkça hiçbir kimseye imanı fayda vermez: Güneşin batıdan doğması, Deccâl'ın görülmesi ve Dâbbetü'l-Arz'ın zuhuru."[7] Kıyametin bu büyük alâmetlerinin dışında Hz. Peygamber'in hadisleriyle sabit olan birçok hâdiseler de Kıyamet'in küçük alâmetleri olarak kabul edilmiştir: Davaları bir olan iki Müslüman topluluğun birbirleriyle harp yapması[8], 'herc', öldürme olaylarının çoğalması.[9] Karanlık geceler gibi olan fitnelerin çoğalması, müslümanlarla yahudilerin savaşıp, müslümanların onları öldürünceye kadar mücadele etmeleri ve yahudilerin de taşların ve ağaçların arkasına saklanması, 'Gargat ağacından' başka bütün taş ve ağaçların: "Ey müslüman, Ey Allah'ın kulu, yahudi arkamdadır, gel onu öldür" demesi, Hicaz topraklarında bir ateşin çıkıp, Basra'daki develerin boyunlarını aydınlatması, Kahtan'dan bir adamın çıkıp insanları asâsı ile sevketmesi, Fırat nehri altından bir dağ haline gelip, ondan alabilmek için insanların birbirleriyle harp etmesi, cariyenin efendisini doğurması; ayağı yalın, çıplak fakir koyun çobanlarının bina yapmada birbiriyle yarış yapmaları vs. gibi olaylar Kıyamet'in küçük alâmetleri olarak sayılmıştır.[10]
Allah, bu kâinatın yıkılıp, birinci hayatın sona ermesini istediği zaman İsrâfil adındaki meleğe 'sûr'a bir kere üfürmesini emredecek, o da bir kere üfürecektir. Kâinatın hepsi bu derin gürültü ile sarsılıp, birbirine bağlı olan varlıkların düzeni bozulur, irtibat çözülür, korkunç bir zelzele meydana gelir, dağlar atılır, pamuk gibi dağılır, gökyüzündeki yıldızlar, gezegenler ve güneş arasındaki ahenk yok olur, şimdi mevcut olan çekim kanunu iptal olur. Güneşin ayın ve yıldızların ziyası gider, gökyüzündeki bütün gezegenler yörüngelerinden çıkar ve âlemin tamamı Allah'ın yaratmasından önceki hale döner. Bütün bu olaylar, Allah'ın indirdiği vahiy ile bilinmektedir.[11]
İkinci hayatın tanınması ve anlaşılması, insan aklının kavrayacağı bir şey değildir. İnsan aklı ancak bu hayatta olanları ve bu kâinatta bulunanları kavrar. Bunun içindir ki, ikinci hayatın tanınması, Allah'ın kitabında bildirdiği haberler ve Rasulü'nün anlatmalarına dayanır. Ayet ve hadislerden elde edilen bilgilere göre, İkinci hayat, İsrâfil'in 'sûr'a üflemesiyle bu âlemin yok olmasından kırk yıl geçtikten sonra başlayacaktır. O hayatın günleri ve ayları bu hayatın günleri ve ayları gibi midir, yoksa başka bir ay ve gün müdür?. Bunu bilemiyoruz. Bu, zaman geçtikten sonra gökten yağmur inecek, cesetler bitki gibi toprağın altından bitecektir. Bu iş, yağmur suyu ile her insanın kuyruk sokumunda bulunan küçük kemik vasıtasıyla meydana gelecektir. İkinci yaratılış tamamlanıp gelişme ikmâl olduğu, cesetlerin heykelleri toprağın altında tamamlanarak hiçbir eksiği kalmadığı zaman onlara ruh verilir. Bu cesetlere hayat girer, hareket etmeye başlarlar. Ölüm meleğinin bu dünyada almış olduğu ruhları Allah her insana iade eder. Bu ruhlardan bazıları, sahibinin iman ehli ve amel-i sâlih sahibi oldukları için güzel ve temiz ruhlardır. Bunlar ulvi âlemde muhafaza edilmişlerdir. Bazıları ise, küfür sahibi ve günahkâr kişilerin ruhlarıdır, bunlar çirkin ruhlardır, süflî âlemde kalmışlardır. Bu ruhlar, bulundukları yerden cesetlerine gelirler, sonra Allah'ın görevlendirdiği bir melek: "Yerinizden kalkınız, Rabb'ınıza dönünüz" diye seslenir. Onlar bu sesi işitirler ve icabet ederler. Yer açılır, kabirlerinden mahşere gitmek için canlı olarak kalkarlar.[12] İkinci defa dirildikten sonra bütün mahlûkâtın bir sahada toplanmasına "Haşr" denir. Bu toplanma, dünyada yaptıklarından dolayı aralarında hüküm verilmesi içindir. İnsanlar kabirlerinden canlı olarak kalktıktan sonra ilk defa yaratıldıkları gibi tekrar hayata döndürüleceklerdir: "Mahkukatı ilk yaratmağa başladığımız gibi, yine onu öldükten sonra iade edeceğiz..." (el-Enbiya: 21/104). Hz. Peygamber (s.a.s.): "Kıyamet gününde insanlar çıplak, sünnet olmamış ve yalın ayak olarak (mahşer meydanına) geleceklerdir." der. Hz. Âişe: "Ey Allah'ın Rasulü, kadın ve erkeklerin hepsi bir arada olunca birbirlerine bakmazlar mı?" diye sorunca Peygamberimiz (s.a.s.): "Ey Âişe, o gün, insanların birbirlerine bakamayacakları kadar durum şiddetlidir."[13] buyurarak "haşr" için toplanan insanların düştükleri sıkıntıyı dile getirmektedir. Muttakî, mücrim ve kâfirlerin haşrolunmaları hakkında Kur'an şöyle der: "Takva sahiplerini heyet halinde Rahman(ın huzuruna) topladığımız gün, suçluları da susuz olarak Cehennem'e sürdüğümüz (gün)." (Meryem: 19/85-86) "O gün 'sûr'a üflenir ve o gün suçluları (yüzleri kapkara, gözleri) gömgök (kör bir durumda) toplarız." (Tâhâ: 20/103) "...Kıyamet günü onları (kâfirleri), yüzü koyun, kör, dilsiz ve sağır bir halde süreriz. Varacakları yer Cehennem'dir..." (el-İsrâ: 17/97; Tâhâ: 20/124) İnsanların, hesap vermek üzere toplandıkları Mahşer günü güneş, insanların başları üzerine iyice yaklaşır, sıcaklık çok şiddetlenir. Ve insanlar, günahları nisbetinde tere batarlar. Bir kısmı topuklarına kadar, bir kısmı diz kapağına, bir kısmı göbeğine ve bir kısmı da ağzına kadar tere batar.[14] Hararetin en şiddetli olduğu bu günde, adil devlet reisi, gönlü mescidlere bağlı genç, sadakayı gizli veren cömert, güzel bir kadının zina davetini Allah'tan korkusu nedeniyle kabul etmeyen muttakî, sevgileri Allah için olan iki dost, Allah'a ibadetle büyüyen genç ve tenha yerde Allah'ı zikrederek gözleri yaşla dolup taşan insanı Allah, lûtfuyla Arş'ının gölgesinde gölgelendirecektir.[15]
İnsanlar, Rabb'larının huzurunda haşrolunup toplandıklarında ve beklemenin zorluğu, korkunun şiddeti nedeniyle yorgunluk son haddine ulaştığında insanlar, ruhlarının temizliği ve kirliliğine göre Yüce Allah'ın kendilerine hükmetmesini beklemeye başlarlar: "Peygamberler (şahidlik edecekleri) vakit için getirildiği zaman: Ertelenmiş oldukları güne, yani hüküm gününe. Hüküm gününün ne olduğunu sen nereden bileceksin? Yalanlayanların vay haline o gün." (el-Mürselât: 77/11-15) Bugün haklı ile haksızın, iyi ile kötünün, zalim ile mazlumun, inanan ile inanmayanın ayrıldığı fasıl günüdür. Özür ve kurtuluş fidyelerinin kabul edilmediği[16] dillerin konuşmadığı bu günde[17] ancak kendilerine, insanlar için şefâat etme izni verilenler konuşabilir. İnsanlar Âdem, Nuh, İbrâhim, Mûsa, İsâ peygamberlere, kendilerine şefâat etmeleri için giderler. Onlar bu konuda özür beyan edince bu defa Hz. Muhammed'e gelirler. Peygamberimiz (s.a.s.) Rabb'ının huzurunda secdeye kapanarak O’na hamdeder, ümmeti için şefâat diler. Rabb'i kendisine: "Başını kaldır ve iste, ne istersen verilecektir, şefâat et, şefâatin kabul edilecektir" deyinceye kadar secdede kalır. Ümmetine şefâat diler. Ümmetinden hesabı olmayanlar Cennet'e girerler. Hesaplaşmalar yapılır, her insana, dünyada iken yaptığı amellerinin yazıldığı defterler verilir, Ancak bu verilişin bir kısmı sağdan, bir kısmı da sol ve arka taraftandır. Kur’an bunu şöyle anlatır: “Kimin kitabı sağından verilirse o, kolay bir hesaba çekilecek ve sevinçli olarak ailesine dönecektir. Kimin kitabı arka tarafından verilirse, ölümü çağıracak.” (el-İnşikak: 84/7-11)[18] Hesaplaşmalar, mizan denilen, keyfiyetini Allah’ın bildiği adalet terazileri ile gerçekleşir. İnsanlar teker teker hesaba çekilir. Onlardan bir kısmının hesabı kolay, bir kısmının ise çok çetin geçer. Büyük küçük her şey hesaba dahil edilir. Diller, eller ve ayaklar kişinin aleyhinde şahidlik ederler. Yalan söylemek mümkün olmaz.[19] Bu konuşturma ve cevap verme son derece korkunç bir havada cereyan eder. Çünkü hiç kimseye özür göstermesi için izin verilmez, zalimin mazereti kabul edilmez. Ameller canlı bir şahit olarak gösterilir. Herkes amelini açık olarak ve üzüntü ile seyreder. Zamanımızda kullandığımız ses ve görüntü kayıt cihazları, ahirette kişinin kendi aleyhine yaptığı şahitliklerin imkanına çok küçük bir delildir. Allah (c.c.) şöyle buyurmaktadır: “O gün insanlar, amellerinin karşılığı kendilerine gösterilmek için fırka fırka kabirlerinden çıkacaktır. Zira, kim zerre miktarı bir hayır işlerse, onun mükafatını görecek, kim de zerre miktarı bir kötülük işlerse, onun cezasını görecektir.” (ez-Zilzal: 99/6-8) Kulların yaptığı iyilik ve kötülükleri, adalet terazilerinde tartılır, kimseye haksızlık edilmez, yapılan işler bir hardal tanesi kadar küçük olsa da değerlendirmeye tabi tutulur.[20] Amellerin tartılması sonucu kimin iyiliği ağır gelirse o, gerçekten ahiret sıkıntılarından kurtulmuş olur. Kimin iyilikleri hafif, kötülükleri fazla gelirse bu da hüsrana düşenlerden, zarara uğrayanlardan olur. Cehennem’de ebediyyen kalırlar, ateş yüzlerini yakar, derileri sıyrıldığı için dişleri sırıtır durur. Allah (c.c.) şöyle der: “Size dünyada ayetlerim okunurken, onları inkar eden siz değil miydiniz?” (el-Mü’minun: 23/102-105)  Amellerin tartılmasından ve iyilerle kötülerin belli olmasından sonra insanlar Sırat köprüsünen geçmeye zorlanırlar. Cehennem üzerinde kurulan bu köprü çok ince olup üzerinde durulması kişinin iman ve ameline göre mümkün olan bir köprüdür. Burdan geçiş gayet tehlikeli olduğu için Hz. Peygamber bir kenarına durup insanlar geçerken: “Ya Rabb selamette kıl, selamette kıl” diye dua eder.[21] Bazı insanlar, çakan şimşek gibi süratli, bazıları dizleri ve elleri üzerinde geçerken, bazıları da geçemeyerek Cehennem’e düşer, helak olurlar.[22]
Bu geçiş esnasında mü’minlerin imanlarından fışkıran nur, nerdeyse cehennem ateşini söndürecek gibi olur. Allah bu konuda şöyle buyurur: “O gün inanan erkekleri ve inanan kadınları görürsün kinurları önlerinde ve sağlarında koşuyor…” (el-Hadid: 57/12-14)[23]
Mü’minler Sırat köprüsünü selametle geçip, Cehenneme düşmekten kurtulunca, birbirlerine olan haklardan ve aralarındaki düşmanlıklardan temizlenmek ve arınmak için Cennet ile Cehennem arasında bulunan bir köprüde durdurulurlar. Bundan sonra Cennete girmeleri için izin verilir ve girerler.[24] Ahiret hayatı, Cennet ve Cehennem hayatını da içine alan bir konudur. Mü’min, Cennet ve Cehennem hayatına da kesinlikle inanmak durumundadır. Bunlara iman, ahirete imanın bir parçasıdır. Cennet, Arapça bir kelime olup, kapanmak, gizlenmek manasına gelen “cenne” fiilinden türemiştir. Cennetteki ağaçlar da Cennet arzını tamamen kapladığı ve gizlediği için o yere “üzeri örtülen, gizlenen manasına “cennet” denilmiştir.[25] Ağacı bol, yeşillik bahçeleri lisanımızda “Cennet gibi yer” ifadesiyle tarif ederiz. Kur’an’a göre Cennet ise, mü’min ve Allah’a isyandan sakınanlar için Allah’ın hazırladığı huzur ve selamet yurdudur. Cehennem de, yine Ragıb’ın beyanına göre, Farsça bir kelime olup, Kur’an’da inkarcılar ve asiler için hazırlanmış ateşli sefalet yurdudur. Cehennem kelimesinin çoğulu olmadığı halde Cennet kelimesinin çoğulu “Cinân” ve “Cennât”tır. Türkçemizde de “Cennetler” ifadesi kullanılmaktadır. Kur’an’da derece itibariyle birbirinden farklı yedi Cennet’ten bahsedilir: Cennetü’l-Firdevs, Cennetü’l-Adn, Cennetü’l-Me’va, Cennetü’n-Naim, Daru’l-Huld, Daru’s-Selam ve İlliyyun. Her bir isim ayetlerle zikredilmektedir. Cehennem hakkında da şu isimler geçmektedir: Nar-ı Cehennem, Lezza, Hutame, Sair, Sakar, Cahim, Haviyeh, Daru’l-Bevar. Ahiretle ilgili olarak kısaca ortaya konulan bu bilgilerin tümü, duyularımızla elde edilen bilgilerden değil, ancak ayet ve hadislerle bildirilen ve “Sem’iyyat” denilen bilgilerdendir. Ahirete iman konusu, bütün bu bilgilere de inanmayı içine alan bir konudur. Dolayısıyla ahirete inanan mü’min, aynı zamanda bu bilgilerin gerçekliğine de inanmak mecburiyetindedir. Çünkü kaynağı ilahi vahiy ve ilahi vahye dayanan peygamberi bilgilerdir. İnananlar için selamet, inanmayanlar için de sefalet hayatı olan ahiret alemi, her tür insana geleceğini düşünmede en büyük etkendir. Mü’min imanını artırırken, kâfir de akibetinin, kendince uzak bir ihtimal de olsa, fecaatini düşünmekle kahrolur, ya da (Allah takdir etmişse) inananlar toplumuna karışır. Sosyal hayatın düzene girmesi, zulmün yok olması ile mümkündür. Bu ise geçici tedbirlerle değil, kalıcı tedbirlerle olur. Kalıcı tedbir ise Allah’a ve ahirette yaptıklarından hesap vereceğine imandır. Yaptığının yanında kâr kalacağı düşüncesinde olan insanın zulmünden herkes, nasibini alır. Ancak bir gün Allah’ın huzurunda hesap vereceğine inanıyorsa, işte o zaman zulüm ve her türlü kötülüklerden vazgeçer, inanca yaşamaya başlar. Ahirette hazırlık, Allah’a inanmak, Allah’ın emirlerine itaat etmek ve yasaklarından kaçınmaktır. Kıyametin ne zaman kopacağını soran birine Peygamberimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Orası için ne hazırladın?” Dünyayı, ahiretin tarlası olarak vasıflandıran Peygamberimiz bu ifadesiyle de ümmetine, bu dünyada yaşandığı sürece, ahiret azığı olarak iman, ibadet ve taatte bulunulması gerektiğini vurgulamıştır.[26]   [1] el-Mülk: 67/26. [2] el-Ahzâb: 33/40. [3] Buhârî: 6/206; Müslim, Terc. Davudoğlu: 8/208. [4] Âli İmrân: 3/54-55; en-Nisâ: 4/157-158. [5] Dâbbe hakkında geniş malûmat için bk. Elmalılı Hamdi Yazır, a.g.e., 5/370. [6] Müslim, Terc. 8/179; Buhârî, Cihad: 94 vd.; Müslim, İman: 248, Zekât: 60, Fiten: 17-18;Ebû Dâvud, Melâhim: 12, Fiten: 1; Tirmîzî, Zühd: 24. [7] Buhârî, 2/132; Müslim Terc., 1/95-96. [8] Müslim, Terc., 8/170. [9] Müslim, Terc., 8/171. [10] Buhârî, Tecrid: 9/73; Tirmizî, Birr: 25; Fiten: 2; el-Lü'lüü ve'l-Mercân: 3/305, 306-307; et-Tâc: 1/25. [11] bk. el-Hacc: 22/1-2; el-Karia: 101/1-5; el-Mearic: 70/8-15; Zilzal: 99/1-3; İnfitar: 82/1-5; Tekvir: 81/1-6; Vâkıa: 56/1-6. [12] el-Hakka, 69/13-18; Kâf, 50/41-44, el-Kamer, 54/6-8; el-Meâric, 70/41-44; elÂdiyat, 100/9-10. [13] Müslim, Cennet: 56. [14] Müslim: 8/135; Buhârî: 6/137. [15] Buhârî, Ezân: 36; Hudud: 19. [16] Hadid: 57/15; el-Bakara: 2/254. [17] el-Bakara: 2/255. [18] Ayrıca el-Hakka: 69/19, 37. [19] en-Nur: 24/24; Yasin: 36/65. [20] el-Enbiya: 21/47. [21] Müslim: 1/129; Buhari: 1/193. [22] Müslim: 1/129-130. [23] el-Münziri, el-Terğib ve’t-terhib: 4/424. [24] Buhari: 8/138. [25] Ragıb el-İsfehani, el-Müfredat. [26] Cengiz Yağcı, Şamil İslam Ansiklopedisi: 1/63-65.


Son takip: 21.09.2019 - 09:27
Konu ile alakali düsüncelerinizi yaziniz:



· Denizler · 2- Kuşku İle Algılama · 49) La Hükme İllallah · Müslümanların Ehl-i Kitaba Karşı Davranışları Nasıl Olmalıdır? . · MESH (“AŞAĞILIK MAYMUNLAR OLUN!”) · Tefsirlerden İktibaslar · İsa’ya Ölürken Sirke mi Verdiler, Şarap mı?. · Fuhuş ve Zinâ Konusuyla İlgili Âyet-i Kerimeler · Zekâtı Tehir Etmenin Cezası · Câmilerdeki Sadaka Taşı · Ezan Yasağı; Allahu Ekber’den Ta ı Uludur’a · İtaat ve İttibâ Yoluyla Şirk. Tâğutların Hükmünü Allah’ın Hükmüne Tercih Etmek, İslâm’ın Yaşanıp Kur’an’ın Hâkim Olmasını İstememek, Rasûlullah’ın Örnek ve Önder Olduğunu Kabullenmemek. · b) Kubh · 5- Tevhide İnanmak, Gerçek üstünlüğü Doğurur · ŞEFÂAT.. · Şifâ Çeşmeleri; Kaplıca ve İçmeler · Besmele Şuurunun Mü'mine Kazandırdıkları · Fuhuş ve Zinânın Cezâsı Üzerine; Recm Tartışması · 1) Sefer · Cinayet; Büyük Zulüm..
· GİRİŞ · AF-AFV · AĞLAMAK-GÖZYAŞI · AHİD · ÂHİRETE İMAN · ÂİLE VE EŞLERİN GEÇİMİ · AKIL · ALLAH (C.C.) · ANA BABAYA İHSAN · ARZ VE SEM · ATALAR YOLU · ÂYET · ÂYETܒL-KÜRSÎ · AZİM VE TEVEKKÜL · BAKARA VE İCL (SIĞIR VE BUZAĞI) · BÂTIL · BELA-İMTİHAN · BESMELE · BUHL/CİMRİLİK · CÂHİLİYYE · CEHENNEM · CENNET · CİHAD · Dalalet · DİN · DİN GÜNÜ · DUA · DÜNYA · DÜNYA HAYATI · DÜŞMANLIK · ECEL · EHL-İ KİTAP · EMÂNET · EMR-İ Bİ’L-MA’RÛF VE NEHY-İ ANİ’L-MÜNKER · ENDÂD · ENSÂRULLAH (ALLAH YOLUNUN YARDIMCILARI) · Esmau'l-Husna · ESMAULLAHİ'L-HUSNA · FAİZ · FAKİRLİK-ZENGİNLİK · Felah · FESAD · FETİH · FISK VE FÂSIK · FİTNE · FUHUŞ VE ZİN · GÂLİBİYET (ALLAH’IN YARDIMI VE ZAFER) · GAYB · GAZAP · GÜNAH · GÜZEL SÖZ · HAC · HAK-BÂTIL · HAKK · HAKKA BÂTILI KARIŞTIRMAK VE HAKKI GİZLEMEK · HALİFE-HİLÂFET · HALK (YARATMA) · HAMD · HARAM-HELÂL · HASENE-GÜZELLİK · HASTALIK · HAYIR-ŞER · HELÂK · HESAP · HEV · HİCRET · HİDÂYET · HİKMET · HİLÂFET-İMAMET · HIRSIZLIK · HÜKM-HÂKİMİYET · HÜZÜN-ÜZÜNTÜ · İbadet · İBLİS · İÇKİ VE KUMAR · İFSAD-İSLAH · İFTİR · İHLÂS · İHSAN-MUHSİN · İHTİLAF · İKRÂH · İLİM · İMAM · İMAN-MUMİN · İNCİL · İNFÂK · İNKÂR · İNSAN · İNSANLARA İYİLİĞİ EMREDİP KENDİNİ UNUTMAK · İNZÂR · İRTİDÂD-MÜRTED · İSLAMIN HAREKET METODU · İSLÂM-MÜSLÜMAN · İSRÂF · İSRAİL OĞULLARI · İSTİANE · İSTİÂZE · İSTİĞÂSE . · İSTİĞFAR · İSTİKAMET · İSTİKBÂR-MÜSTEKBİR · İSYAN-İTAAT · İTİKAF · İZZET-ZİLLET · KADIN · KÂFİR · KALB · KALP VE KALBİN MÜHÜRLENMESİ · KAN DÖKMEK · KARZ-I HASEN · KISAS · KITÂL-SAVAŞ · KİTAB-KUR'AN · KİTAPLARA İMAN · KIYÂMET · KÖLE-KÖLELİK · KORKU · KÜFÜR · KÜFÜR ÖNDERLERİ · LÂNET · MAĞFİRET · MAL-MÜLK VE MÂLİK · MÂSİYET · MEKR-TUZAK · MELEK-MELEKLERE İMAN · MESCİD · MESH (“AŞAĞILIK MAYMUNLAR OLUN!”) · MEYDAN  OKUMA  (KUR'AN'IN  İ'CÂZI) · MİLLET · MÎRÂS · MUHKEM VE MÜTEŞÂBİH ÂYETLER · MÜNAFIK-MÜNAFIKLAR · NAMAZ · NASARA-HRİSTİYANLIK · NEBİ-RASUL · NEFS · NESH · NİFAK-MÜNAFIK · NİKÂH VE TALÂK · NİSYÂN-UNUTMA · NÛR · ÖLÜM · ORUÇ · PEYGAMBER-PEYGAMBERLİK · PUT VE PUTA TAPMA · RABB · RİBAT-RABITA-MURÂBATA YAPMAK · RİYA · RIZIK · RUH · RUKÛ · SABİÎLER · SABIR · SÂLİH AMEL · SECDE · ŞEFÂAT · ŞEHİD · ŞERİAT · SEVGİ · ŞEYTAN · ŞİARLAR · SIDK/DOĞRULUK · SİHİR-BÜYÜ · SIRÂT-I MÜSTAKÎM . · ŞİRK · ŞÜKÜR · ŞÛR (İSTİŞÂRE/DANIŞMA) · SU VE YAĞMUR · TAAT · TAĞUT · TAHÂRET-TEMİZLİK · TAHRİF · TAKİYYE · Taklid · Takva · TÖVBE · TEVEKKÜL · TEVESSÜL-VESİLE · TEVHİD · TE’VİL VE TEFSİR · TEVRAT · TİCÂRET · TUĞYÂN · ÜLܒL-EMR · ÜMMET · VAHDET · VASİYET · VELÎ · YEME-İÇME · YEMİN · YÜSR-KOLAYLIK · ZALİM · ZEKÂT · ZİKİR · ZULÜM

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80


Google
 
Web ihya.org
CepAlem Gazeteler E-Kart E-Kitap Saglik Şiirler Sözlük
Kuran Meali Hadis Namaz Vakitleri Ingilizce Samil Fıkıh Fetva Rüya Tabiri
Kamus Hikayeler Forum Dini Terimler Haberler Oyun Resimler Ilahiler
Terimler isimler Sosyal Kavram Hadis Sözlügü imsakiye
Üniversite taban puanları ilmihal Rehber